plénitude de grâce et de vérité.
| Plenum | plenus | plein de; entier, complet |
| adjectif masculin singulier accusatif 1ère classe | ||
| gratiae | gratia | grâce, ; reconnaissance; faveur; service rendu |
| adjectif féminin singulier genitif 1ère classe | ||
| et | et | et |
| conjonction de coordination | ||
| veritatis | veritas | vérité, vrai, réalité |
| substantif féminin singulier genitif 3e déclinaison | ||