Epistula ad Titum 02
1 | Tu autem loquere quae decet sanam doctrinam. | |
2 | Senes ut sobrii sint, pudici, prudentes, sani fide, dilectione, patientia. | |
3 | Anus similiter in habitu sancto, non criminatrices, non vino multo servientes, bene docentes, | |
4 | ut prudentiam doceant adulescentulas ut viros suos ament, filios diligant, | |
5 | prudentes, castas, domus curam habentes, benignas subditas suis viris, ut non blasphemetur verbum Dei. | |
6 | Iuvenes similiter hortare ut sobrii sint. | |
7 | In omnibus te ipsum praebe exemplum bonorum operum, in doctrina integritatem, gravitatem, | |
8 | in verbo sano inreprehensibilem ut is, qui ex adverso est, vereatur, nihil habens malum dicere de nobis. | |
9 | Servos dominis suis subditos esse in omnibus, placentes esse, non contradicentes, | |
10 | non fraudantes, sed in omnibus fidem bonam ostendentes ut doctrinam salutaris nostri Dei ornent in omnibus. | |
11 | Apparuit enim gratia Dei salutaris omnibus hominibus | |
12 | erudiens nos, ut abnegantes impietatem et saecularia desideria sobrie et iuste et pie vivamus in hoc saeculo, | |
13 | expectantes beatam spem et adventum gloriae magni Dei et salvatoris nostri Iesu Christi, | |
14 | qui dedit semet ipsum pro nobis ut nos redimeret ab omni iniquitate et mundaret sibi populum acceptabilem, sectatorem bonorum operum. | |
15 | Haec loquere et exhortare et argue cum omni imperio. Nemo te contemnat. |