Evangelium secundum Marcum 9
1 | Et post dies sex assumit Iesus Petrum et Iacobum et Ioannem, et ducit illos in montem excelsum seorsum solos. Et transfiguratus est coram ipsis | |
2 | et vestimenta eius facta sunt splendentia, candida nimis velut nix, qualia fullo super terram non potest candida facere. | |
3 | Et apparuit illis Elias cum Mose et erant loquentes cum Iesu. | |
4 | Et respondens Petrus ait Iesu: "Rabbi, bonum est hic nos esse; et faciamus tria tabernacula: tibi unum et Mosi unum et Eliae unum." | |
5 | Non enim sciebat quid diceret; erant enim timore exterriti. | |
6 | Et facta est nubes obumbrans eos, et venit vox de nube dicens: "Hic est Filius meus carissimus; audite illum." | |
7 | Et statim circumspicientes neminem amplius viderunt nisi Iesum tantum secum. | |
8 | Et descendentibus illis de monte, praecepit illis ne cui quae vidissent narrarent nisi cum Filius hominis a mortuis resurrexerit. | |
9 | Et verbum continuerunt apud se, conquirentes quid esset "cum a mortuis resurrexerit." | |
10 | Et interrogabant eum dicentes: "Quid ergo dicunt Pharisaei et scribae quia Eliam oporteat venire primum?" | |
11 | Qui respondens ait illis: "Elias, cum venerit, primo restituet omnia; et quomodo scriptum est in Filium hominis ut multa patiatur et contemnatur? | |
12 | Sed dico vobis quia et Elias venit; et fecerunt illi, quaecumque voluerunt, sicut scriptum est de eo." | |
13 | Et veniens ad discipulos suos, vidit turbam magnam circa eos et scribas conquirentes cum illis. | |
14 | Et confestim omnis populus videns eum stupefactus est, et accurrentes salutabant eum. | |
15 | Et interrogavit eos: "Quid inter vos conquiritis?" | |
16 | Et respondens unus de turba dixit: "Magister, attuli filium meum ad te habentem spiritum mutum, | |
17 | qui ubicumque eum apprehenderit, allidit eum, et spumat et stridet dentibus et arescit. Et dixi discipulis tuis ut eicerent illum, et non potuerunt." | |
18 | Qui respondens eis dicit: "O generatio incredula, quamdiu apud vos ero? Quamdiu vos patiar? Afferte illum ad me." | |
19 | Et attulerunt eum; et cum vidisset illum, statim spiritus conturbavit eum et elisus in terram volutabatur spumans. | |
20 | Et interrogavit patrem eius: "Quantum temporis est ex quo hoc ei accidit?" At ille ait: "Ab infantia; | |
21 | et frequenter eum et in ignem et in aquas misit, ut eum perderet; sed si quid potes, adiuva nos, misertus nostri." | |
22 | Iesus autem ait illi: "Si potes! Omnia possibilia credenti." | |
23 | Et continuo exclamans pater pueri cum lacrimis aiebat: "Credo; adiuva incredulitatem meam." | |
24 | Et cum videret Iesus concurrentem turbam, comminatus est spiritui immundo dicens illi: "Surde et mute spiritus, ego tibi praecipio: Exi ab eo et amplius ne introeas in eum." | |
25 | Et clamans et multum discerpens eum exiit ab eo; et factus est sicut mortuus, ita ut multi dicerent quia mortuus est. | |
26 | Iesus autem tenens manum eius elevavit illum; et surrexit. | |
27 | Et cum introisset in domum, discipuli eius secreto interrogabant eum: "Quare nos non potuimus eicere eum?" | |
28 | Et dixit illis: "Hoc genus in nullo potest exire nisi in oratione et ieiunio." | |
29 | Et inde profecti praetergrediebantur Galilaeam; nec volebat quemquam scire. | |
30 | Docebat autem discipulos suos et dicebat illis: "Filius hominis tradetur in manus hominum et occident eum et occisus tertia die resurget." | |
31 | At illi ignorabant verbum et timebant eum interrogare. | |
32 | Et venerunt Capharnaum. Qui cum domi esset, interrogabat eos: "Quid in via tractabatis?" | |
33 | At illi tacebant. Siquidem inter se in via disputaverant quis esset illorum maior. | |
34 | Et residens vocavit Duodecim et ait illis: "Si quis vult primus esse, erit omnium novissimus et omnium minister." | |
35 | Et accipiens puerum, statuit eum in medio eorum; quem cum complexus esset, ait illis: | |
36 | "Quisquis unum ex huiusmodi pueris receperit in nomine meo, me recipit; et quicumque me susceperit, non me suscipit sed eum qui me misit. | |
37 | Respondit illi Ioannes dicens: "Magister, vidimus quendam in nomine tuo eicientem daemonia qui non sequitur nos; et prohibuimus eum." | |
38 | Iesus autem ait: "Nolite prohibere eum. Nemo est enim qui faciat virtutem in nomine meo et possit cito male loqui de me; | |
39 | qui enim non est adversum vos, pro vobis est. | |
40 | Quisquis enim potum dederit vobis, calicem aquae in nomine meo quia Christi estis, amen dico vobis: non perdet mercedem suam. | |
41 | Et quisquis scandalizaverit unum ex his pusillis credentibus in me, bonum est ei magis si circumdaretur mola asinaria collo eius et in mare mitteretur. | |
42 | Et si scandalizaverit te manus tua, abscide illam: bonum est tibi debilem introire in vitam quam duas manus habentem ire in Gehennam, in ignem inexstinguibilem, | |
43 | ubi vermis eorum non moritur et ignis non exstinguitur. | |
44 | Et si pes tuus te scandalizat, amputa illum: bonum est tibi claudum introire in vitam aeternam quam duos pedes habentem mitti in Gehennam ignis inexstinguibilis, | |
45 | ubi vermis eorum non moritur et ignis non exstinguitur. | |
46 | Et si oculus tuus scandalizat te, eice eum: bonum est tibi luscum introire in regnum Dei, quam duos oculos habentem mitti in Gehennam ignis, | |
47 | ubi vermis eorum non moritur et ignis non exstinguitur. | |
48 | Omnis enim igne sallietur [et omnis victima sallietur]. | |
49 | Bonum est sal; quod si sal insulsum fuerit, in quo illud condietis? Habete in vobis sal et pacem habete inter vos. |